Zasada 90/180 dni w strefie Schengen ogranicza krótkoterminowy pobyt do maksymalnie 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Brzmi to prosto, ale okres 180 dni nie jest stałym przedziałem czasowym, więc do obliczeń potrzebna jest odpowiednia metoda. Niniejszy przewodnik przedstawia tę metodę krok po kroku dla cudzoziemców przybywających do Polski lub podróżujących po strefie Schengen w celu krótkotrwałego pobytu. Zawiera on informacje na temat przepisów prawnych, dni wliczanych do okresu oraz praktyczny przykład. Wyjaśnia wyłącznie sposób liczenia dni. Nie obejmuje on innych warunków wjazdu, pozostałych elementów wniosku wizowego ani rozstrzygnięć w poszczególnych przypadkach.
Co mówi prawo na temat limitu 90/180
Artykuł 6 ust. 1 Kodeksu granicznego Schengen określa warunki wjazdu w przypadku planowanych pobytów na terytorium państw członkowskich trwających nie dłużej niż 90 dni w dowolnym okresie 180 dni oraz dodaje, że to wymaga uwzględnienia okresu 180 dni poprzedzającego każdy dzień pobytu.
Mówiąc prościej: limit dotyczy łącznej liczby dni pobytu, a nie poszczególnych podróży. Każdy dzień pobytu jest rozpatrywany w ramach odrębnego 180-dniowego okresu.
Jak działa ruchome 180-dniowe okno
Pomyśl o tym 180-dniowym okresie jak o „oknie”, które przesuwa się wraz z tobą. Każdego dnia pobytu spoglądasz wstecz na 180 dni poprzedzających ten dzień i sumujesz dni, które spędziłeś w strefie Schengen w tym okresie. Limit tej sumy wynosi 90 dni.
Wykonaj poniższe czynności w odniesieniu do każdej podróży, którą odbyłeś lub którą planujesz odbyć:
- Wymień swoje dni. Zapisz datę wjazdu i datę wyjazdu dla każdej podróży do strefy Schengen – zarówno tej, która już miała miejsce, jak i tej planowanej.
- Wybierz dzień. Wybierz jeden dzień swojego pobytu, który chcesz sprawdzić.
- Spójrz za siebie. Weź pod uwagę okres 180 dni poprzedzający ten dzień.
- Zsumuj. Zlicz dni pobytu w tym okresie, uwzględniając dni z wcześniejszych podróży.
- Porównaj. Łączny limit wynosi 90 dni.
- Powtórz. Postępuj tak samo w przypadku każdego kolejnego dnia pobytu, ponieważ każdy dzień ma swój własny 180-dniowy okres.
Przepisy mówią o planowanych pobytach, więc możesz wykonać te czynności w ramach planu jeszcze przed wyjazdem.
Które dni się liczą: dzień wjazdu i dzień wyjazdu
Artykuł 6 ust. 2 Kodeksu granicznego Schengen określa sposób traktowania pierwszego i ostatniego dnia. Data wjazdu jest uznawana za pierwszy dzień pobytu na terytorium państw członkowskich, a data wyjazdu – za ostatni dzień pobytu. Oba dni wchodzą w skład okresu pobytu i są wliczane do jego długości.
Wybierz się na wycieczkę z datą przyjazdu 2 marca i datą wyjazdu 11 marca. Pobyt trwa 10 dni, ponieważ liczy się zarówno dzień przyjazdu, jak i dzień wyjazdu.
Przykład z obliczeniami obejmujący 2 przejazdy
Teraz dodaj drugą podróż do pierwszej:
- Wycieczka nr 1: przyjazd 2 marca, wyjazd 11 marca = 10 dni pobytu.
- Wycieczka nr 2: przyjazd 1 czerwca, wyjazd 30 czerwca = 30 dni pobytu.
- Obie wycieczki łącznie: Każdy okres 180 dni, który obejmuje wszystkie dni obu podróży, obejmuje 10 + 30 = 40 dni pobytu.
- Co pozostało: w tym okresie możliwe jest przedłużenie pobytu o nie więcej niż 90 – 40 = 50 dni.
W tym przykładzie uwzględniono wyłącznie okresy 180-dniowe, w których miały miejsce obie podróże. Przepisy wymagają uwzględnienia 180-dniowego okresu poprzedzającego każdy dzień pobytu, więc w przypadku rzeczywistego planu należy powtórzyć tę weryfikację dla każdego dnia, tak jak w powyższych krokach. Metoda pozostaje taka sama niezależnie od liczby podróży: sumuje się dni pobytu, a nie liczbę podróży.
Pobyty, które nie są brane pod uwagę
Artykuł 6 ust. 2 zawiera zdanie drugie. Okresy pobytu dozwolone na podstawie zezwolenia na pobyt lub wizy długoterminowej nie są uwzględniane przy obliczaniu czasu trwania pobytu na terytorium państw członkowskich. Ma to znaczenie dla posiadaczy polskiej wizy krajowej (D) (wiza krajowa) lub karty pobytu (karta pobytu).
Jeśli posiadasz taką wizę lub zezwolenie albo planujesz je uzyskać, zapoznaj się z naszymi stronami poświęconymi ubezpieczenie wizowe typu krajowego (D) oraz ubezpieczenie związane z zezwoleniem na pobyt czasowy (zezwolenie na pobyt czasowy).
Jeden okres czy osobne okresy?
Artykuł 6 ust. 1a Kodeksu granicznego Schengen określa, czy dni spędzone w różnych krajach są sumowane. Okres 90 dni w dowolnym okresie 180 dni jest obliczany jako jeden okres w przypadku państw członkowskich stosujących system wjazdu i wyjazdu (EES), który opiera się na rozporządzeniu (UE) 2017/2226. W przypadku każdego państwa członkowskiego, które nie stosuje systemu EES, okres ten oblicza się oddzielnie.
W samym przepisie nie wymieniono, które kraje stosują system EES. Jeśli Twoja trasa przebiega przez kilka krajów, zapisz datę wjazdu i datę wyjazdu z każdego z nich, abyś mógł zsumować liczbę dni w obu kierunkach.
Ubezpieczenie i terminy pobytu
W przypadku ubiegania się o wizę schengeńską (jednolitą) na jeden lub dwa wjazdy art. 15 ust. 1 kodeksu wizowego nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania, że posiada odpowiednie i ważne podróżne ubezpieczenie medyczne. Ubezpieczenie to musi pokrywać wszelkie koszty, które mogą powstać w związku z repatriacją z przyczyn medycznych, pilną pomocą medyczną i/lub nagłym leczeniem szpitalnym lub śmiercią podczas pobytu lub pobytów w państwach członkowskich. Artykuł 15 ust. 2 zawiera odrębne postanowienia dotyczące wizy wielokrotnego wjazdu.
Zgodnie z art. 15 ust. 3 Kodeksu wizowego polisa musi być ważna we wszystkich państwach członkowskich i obejmować cały planowany pobyt lub tranzyt, a minimalna kwota ubezpieczenia musi wynosić 30 000 EUR. Wystarczy raz zaplanować terminy, a następnie wykorzystać je dwukrotnie: do obliczenia liczby dni oraz do celów ubezpieczenia. Więcej informacji na temat tych warunków można znaleźć na naszej stronie poświęconej ubezpieczenie medyczne wymagane do uzyskania wizy Schengen.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie jest zapisany limit 90/180?
Ograniczenie to wynika z art. 6 ust. 1 Kodeksu granicznego Schengen (rozporządzenie (UE) 2016/399). Rozporządzenie (WE) nr 810/2009, znane jako kodeks wizowy, zawiera te same liczby: art. 1 ust. 1 stanowi, że ustanawia ono procedury i warunki wydawania wiz na pobyt na terytorium państw członkowskich nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Oficjalne teksty obu rozporządzeń w języku angielskim można znaleźć na stronie EUR-Lex.
Które kraje wchodzą w skład strefy Schengen?
Komisja Europejska wymienia 29 krajów należących do strefy Schengen: 25 państw członkowskich UE oraz Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię. Cypr uczestniczy we współpracy w ramach strefy Schengen, ale kontrole na jego granicach wewnętrznych nie zostały jeszcze zniesione, a Irlandia nie stosuje przepisów Schengen (klauzula wyłączenia).
Czy mogę samodzielnie wybrać terminy obowiązywania polisy?
Tak. Wpisujesz datę urodzenia, wybierasz pierwszy i ostatni dzień, na które chcesz uzyskać ochronę, oraz wybierasz obszar: Polska lub strefa Schengen. Polisa obejmuje cały wybrany przez Ciebie okres. Suma ubezpieczenia wynosi 30 000 EUR. Po wypełnieniu pól kalkulator wyświetla wysokość składki. Po kliknięciu przycisku „Dalej” i dokonaniu płatności online otrzymasz polisę w formacie PDF.
A co, jeśli moje plany ulegną zmianie?
Przeprowadź ponowne obliczenie z uwzględnieniem nowych dat, ponieważ każdy dzień pobytu podlega osobnemu 180-dniowemu okresowi, który należy sprawdzić (art. 6 ust. 1 Kodeksu granicznego Schengen). Jeśli przebywasz w Polsce i chcesz zostać dłużej niż planowałeś, nasz przewodnik po przedłużenie wizy w Polsce opisuje tę odrębną procedurę. Niniejszy przewodnik wyjaśnia jedynie sposób liczenia; nie zawiera informacji, czy w danym przypadku możliwe jest przedłużenie terminu.
Gdy ustalisz już liczbę dni i znasz pierwszy oraz ostatni dzień pobytu, możesz wprowadzić te daty w naszym kalkulator ubezpieczeniowy i sprawdź wysokość składki. Jeśli masz pytania dotyczące okresu obowiązywania ubezpieczenia, zadzwoń pod numer +48 22 299 11 11, aby porozmawiać z doradcą, lub skorzystaj z strona kontaktowa.
English 
Polish 
Ukrainian 
Spanish 
Russian 
Turkish 
Indonesian 
Vietnamese